ثبت شرکت ها و ثبت برند

تاجران به دو دسته تقسیم می شوند      1-تاجر حقیقی       2-تاجر حقوقی
در بحث کلی می توان اشخاص حقوقی را به دو دسته تقسیم 1-اشخاص موضوع حقوق خصوصی و اشخاص حقوقی عمومی اشخاص حقوقی موضع حقوق خصوصی به دو دسته تقسیم می شوند.
1-شرکتهای تجاری :
شرکت تجاری تاجر محسوب می شوند ، چه موضوع آنها تجاری باشد و چه به لحاظ شکلی تجاری تلقی شوند در ماده 20 قانون تجارت ، شرکتهای تجاری به هفت قسم تقسیم می گردند که شامل شرکت سهامی  و شرکت با  مسئولیت محدود و شرکت تضامنی و شرکت مختلط غیر سهامی و شرکت مختلط سهامی و شرکت نسبی و شرکت تعاونی تولید و مصرف می شود . شرکت تعاونی با وضع قانون بخش تعاونی در سال 1370 از شمول قانون تجارت خارج شده است . در شرکت های تجاری قصد همکاری و هدف جلب منفعت اقتصادی می باشد . و در این شرکت یک یا چند نفر توافق می کنند سرمایه مستقلی را که از جمع آورده های آن تشکیل می شود ایجاد کنند و در شرکتهایی که برای انجام مقصود خاصی تشکیل می گردد، اختصاص دهند و در منافع و زیان های احتمالی حاصل از بکارگیری سرمایه سهیم شوند . در انواع شرکتهای تجارتی دو عامل نقش اساسی دارند .1-سرمایه شرکا که باعث ایجاد و روند انجام موضوع شرکت می شود . 2-شخصیت شرکا که در ایجاد و تامین و ادامه شرکت نقش آفرینی می نماید .
شرکت های تجارتی به طور کلی به چهار دسته تقسیم می شود:
1-شرکتهای اشخاص شامل شرکت تضامنی و نسبی که شخصیت شرکا در آن بسیار مهم می باشد . 
2-شرکت های سرمایه ای که شامل شرکت سهامی عام و خاص و شرکت با مسئولیت محدود که در آن سرمایه و سهام شرکت در اداره شرکت نقش اساسی ایفاء می کند و شخصیت شرکاء تاثیری در اعتبار شرکت ندارد اما هر چه میزان سرمایه بیشتر باشد ، اعتبار شرکت نزد مردم بیشتر است .3-شرکت های مختلط :در اینگونه شرکتها هم سرمایه شرکت و هم شخصیت شرکا تاثیر در تصمیم گیری وادامه شرکت دارند مانند شرکت مختلط سهامی و شرکت مختلط غیر سهامی و آنها را شرکتهای کار و سرمایه هم می نامند و به وسیله دو دسته اشخاص تشکیل می شود :دسته اول کسانی هستند که سرمایه داشته و قصد سرمایه گذاری تجاری دارند اما به امور تجاری آگاه نیستند دسته دوم کسانی هستند که سرمایه ندارند ولی به امور تجاری آگاهی کامل دارند.4-شرکتهای خاص :مانند شرکت تعاونی که مطابق با قانون خاص خود تشکیل می شوند .
2-موسسات غیر تجاری : در آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیر تجاری مصوب 1337 آمده است که مقصود از تشکیلات و موسسات غیر تجاری مذکور در ماده 584 قانون تجارت کلیه تشکیلات و موسسات است که برای مقاصد غیر تجارتی از قبیل امور علمی و ادبی یا امور خیریه و امثال آن تشکیل می شود اعم از  اینکه موسسین و تشکیل دهندگان قصد انتفاع داشته و یا نداشته است . این که شخص حقوقی ایجاد شده با نام انجمن ثبت شده است یا نه . موثر در تاجر بودن یا نبودن آن نیست و باید ماهیت حقوقی او را با توجه به اساسنامه معین کرد . اتخاذ عناوینی که اختصاص به تشکیلات دولتی و کشوری دارد برای موسسات ممنوع می باشد .
هر گاه دو یا چند نفر توافق کنند که آورده هایی بیاورند و به کار بازرگانی بپردازند ، توافقشان یک شرکت تجارتی علمی است و این شرکت تجاری به حکم ماده 220 قانون تجارت شرکت تضامنی تلقی می شود و ثبت آن به عنوان موسسه غیر تجاری در این وضع تاثیری ندارد .
موسسات غیر تجارتی به دو دسته تقسیم می شود :
1-موسساتی که موسسین قصد جلب منفعت و تقسیم بین خود دارند و اینگونه موسسات را موسسات انتفاعی غیر تجارتی می نامند و ثبت آن ها در بعضی موارد محتاج مجوز می باشد .
2-موسساتی که موسسین آنها قصد جلب منفعت و تقسیم بین خود را ندارند ، اینگونه موسسات را موسسه غیر انتفاعی مینامند و بایستی قبل از ثبت مجوز از نیروی انتظامی دریافت نمایند .
ثبت موسسات و تشکیلات غیر تجاری که در خارج از کشور به ثبت رسیده است فقط در تهران در اداره ثبت شرکتها به عمل خواهد آمد . که قوانین آن در انتهای این گفتار آورده می شود


اشخاص حقوقی و موضوع حقوق عمومی
شرکت سهامی
هیات مدیره و مدیر عامل
بازرسان شرکت سهامی
تغییرات در سرمایه شرکت
انحلال و تصفیه شرکت سهامی
تصفیه شرکت سهامی