ثبت شرکت ها و ثبت برند

فصل سوم – علائم جمعی و نام های تجاری
ماده 30- علامت ، علامت جمعی و نام تجاری عبارتند از :
الف- علامت یعنی هر نشان قابل رویتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد .
ب- علامت جمع یعین هر نشان قابل رویتی که با عنوان علامت جمعی در اظهار نامه ثبت معرفی شود و بتواند مبدا و یا هر گونه خصوصیات درگی مانند کیفتی کالا یا خدمات اشخاص حقیقی و حقوقی را که از این نشان تحت نظارت مالک علامت ثبت شده جمعی استفاده می کنند متمایر سازد .
ج- نام تجارتی یعنی اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده شخص حقیقی یا حقوقی باشد .
ماده 31- حق استفاده انحصاری از یک علامت به کسی اختصاص دارد که آن علامت را طبق مقررات این قانون به ثبت رسانیده باشد .
ماده 32-علامت در موارد زیر قابل ثبت نیست :
الف- نتواند کالاها یا خدمات یک موسسه را از کالاها و خدمات موسسه دیگر متمایز سازد .
ب- خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد .
ج-مرکز تجاری یا عمومی را به ویژه در مورد مبدا جغرافیایی کالا ها یا خدمات یا خصوصیات آن ها گمراه کند .
د- عین یا تقلید نشان نظامی ، پرچم یا سایر نشان های مملکتی یا نام یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور سازمان بین الدولی یا سازمان هایی که تحت کنوانسیون های بین المللی تاسیس شده اند ، بوده یا موارد مذکور یکی از اجزاء آن علامت باشد ، مگر آن که توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذیربط اجازه استفاده از آن صادر شود .
ه-عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه یا ترجمع یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به موسسه دیگری در ایران معروف است .
و- عین یا شبیه آن قبلا برای خدمات غیر مشابه ثبت و معروف شده باشد ، مشروط بر آن که عرفا میان استفاده از علامت و مالک علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالک علامت قبلی لطمه وارد سازد .
ز- عین علامت باشد که قبلا به نام مالک دیگری ثبت شده و یا تاریخ تقاضای ثبت آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان کالا و خدمات و یا برای کالا و خدماتی است که به لحاظ ارتباط و شباهت موجب فریب و گمراهی شود .
ماده 33- اظهار نامه ثبت علامت به همراه نمونه علامت و فهرست کالاها یا خدماتی که ثبت علامت برای آن ها درخواست شده و بر اساس طبقه بندی قابل اجراء یا طبقه بندی بین المللی باشد ، به اداره مالکیت صنعتی تسلیم می شود . پرداخت هزینه های ثبت علامت بر عهده متقاضی است.
ماده 34- در صورتی که اظهار نامه در بردارنده ادعای حق تقدم به شرح مذکور در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی باشد که توسط متقاضی یا سلف او در هر کشور عضو کنوانسیون تقاضا شده است ، طبق مفاد ماده 9 این قانون رفتار می شود .
ماده 35- متقاضی می تواند تا زمانی که اظهار نامه او هنوز ثبت نشده آن را مسترد کند .
ماده 36- اداره مالکیت صنعتی ، اظهار نامه را از لحاظ انطباق با شرایط و مقررات مندرج در این قانون بررسی و در صورتی که علامت را قابل ثبت بداند اجازه انتشار آگهی مربوط به آنرا صادر می کند .
ماده 37- هر ذینفع می تواند حداکثر تا سی روز از تاریخ انتشار آگهی اعتراض خود را مبنی بر عدم رعایت مفاد بند الف ماده 30 و ماده 32 این قانون به اداره مالکیت صنعتی تسلیم نماید . در این صورت:
1-اداره مالکیت صنعتی رونوشت اعتراض نامه را به متقاضی ابلاغ و بیست روز به او مهلت می دهد ، می دهد تا نظر خود را اعلام کند . متقاضی در صورت تاکید بر تقاضی خود یادداشت متقابلی را به همراه استدلال مربوط به اداره مذکور می فرستد .در غیر این صورت اظهار نامه وی مسترد شده تلقی خواهدشد.
2-اگر متقاضی یادادشت متقابلی بفرستد، اداره مالکیت صنعتی رونوشت آن را در اختیار معترض قرار میدهد و با در نظر گرفتن نظرات طرفین و مواد این قانون تصمیم می گیرد که علامت را ثبت و یا آن را رد کند .
ماده 38-پس از انتشار آگهی اظهار نامه و تا زمان ثبت علامت متقاضی از امتیازات و حقوقی برخوردار است که در صورت ثبت برخوردار خواهد بود. با این حال هر گاه به وسیله متقاضی ثبت درباره عملی که پس از آگهی اظهار نامه انجام شده دعوایی مطرح شود و خواهده ثابت کند که در زمان انجام عمل علامت قانونا قابل ثبت نبوده است ، به دفاع خوانده رسیدگی و در مورد ثبت یا عدم ثبت علامت تصمیم مقتضی اتخاذ می شود .
ماده 39- هر گاه اداره مالکیت صنعتی تشخیص دهد که شرایط مندرج در این قانون رعایت شده است علامت را ثبت کرده و آگهی مربوط به ثبت آن را منتشر و گواهی نامه ثبت را به نام متقاضی صادر می نماید .
ماده 40- حقوق ناشی از ثبت علامت مدت اعتبار و تمدید آن به شرح زیر است :
الف- استفاده از هر علامت که در ایران ثبت شده باشد ، توسط هر شخص غیر ازمالک علامت مشروط به موافقت مالک آن می باشد .
ب- مالک علامت ثبت شده می تواند علیه هر شخصی که بدون موافقت وی از علامت استفاده کند و یا شخصی که مر تکب عملی شود که عادتا منتهی به تجاوز به حقوق ناشی از ثبت علامت گردد، در دادگاه اقامه دعوی نماید . این حقوق شامل موارد استفاده از علامتی می شود که شبیه علامت ثبت شده است و استفاده از آن برای کالا یا خدمات مشابه موجب گمراهی عمومی می گردد.
ج- حقوق ناشی از ثبت علامت اقدامات مربوط به کالاها و خدماتی راکه توسط مالک علامت یا با موافقت او به کشور وارد و در بازار ایران عرضه می گردد شامل نمی شود .
د- مدت اعتبار ثبت علامت ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت آن می باشد . این مدت با درخواست مالک آن برای دوره های متوالی ده ساله با پرداخت هزینه مقرر قابل تمدید است . یک مهلت ارفاقی شش ماهه که از پایان دوره شروع می شود برای پرداخت هزینه تمدید با  پرداخت جریمه تاخیر در نظر گرفته می شود .
ماده 41- هر ذینفع می تواند از دادگاه ابطال ثبت علامت را در خواست نماید . در این صورت باید ثابت کند مفاد بند الف ماده 30 و ماده 32 این قانون رعایت نشده است . ابطال ثبت یک علامت از تاریخ ثبت آن موثر است و آگهی مربوط به آن نیز در اولین فرصت ممکن منتشر می شود .
هر ذینفع که ثابت کند که مالک علامت ثبت شده شخصا یا به وسیله شخصی که از طرف او مجاز بوده است ، آن علامت را حداقل به مدت سه سال کامل از تاریخ ثبت تا یک ماه قبل از تاریخ درخواست ذینفع استفاده نکرده است ،  می توانید لغو آن را از دادگاه تقاضا کند . در صورتی که ثابت شود قوه قهریه مانع استفاده از علامت شده است ، ثبت علامت لغو نمی شود .
ماده 42- با رعایت این ماده و ماده 43 مواد 31 تا 41 این قانون در مورد علائم جمعی نیز قابل اعمال است.
در اظهارنامه ثبت علامت جمعی ضمن اشاره به جمعی بودن علامت نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از آن نیز ضمیمه می شود . مالک علامت جمعی  ثبت شده باید اداره مالکیت صنعتی را از هر گونه تغییر در ضوبط و شرایط مذکور در صدر این ماده مطلع کند .
ماده 43- علاوه بر موجبات ابطال مذکور در ماده 41 هر گاه خواهان ثابت کند که مالک علامت ثبت شده از آن به تنهایی و یا بر خلاف ضوابط مندرج در ذیل ماده 42 از آن استفاده کرده و یا اجازه استفاده از آن را صادر می کند یا به نحوی از علامت جمعی استفاده کند یا اجازه استفاده از آن را بدهد که موجب فریب مراکز تجاری یا عمومی نسبت به مبدا و یا هر خصوصیت مشترک دیگر کالا و خدمات مربوط گردد ، دادگاه علامت جمعی را باطل می کند .
ماده 44- قرارداد اجازه بهره برداری از ثبت یا اظهار نامه ثبت علامت باید به طور موثر کنترل اجازه دهنده بر کیفیت و مرغوبیت کالا و ارائه خدمات توسط استفاده کننده را در بر داشته باشد . در غیر این صورت یا در صورتی که کنترل به طور موثر انجام نگیرد ، قرار داد اجازه بهره برداری فاقد اعتبار خواهدبود .
ماده 45- ثبت علامت جمعی از اظهار نامه آن نمی تواند موضوع قرارداد اجازه بهره برداری باشد .
ماده 46-اسم یا عنوانی که ماهیت یا طریقه استفاده از آن بر خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد و یا موجباب فریب مراکز تجاری یا عمومی را نسبت به ماهیت موسسه ای فراهم کند که اسم یا عنوان معرف آن است، نمی تواند به عنوان یک نام تجارتی به کار رود .
ماده 47- با رعایت قوانین و مقررات ثبت اجباری نامهای تجارتی ، این قبیل نامها حتی بدون ثبت ، در برابر عمل خلاف قانون اشخاص ثالث حمایت می شوند .
هر گونه استفاده از نام تجارتی توسط اشخاص ثالث ، به صورت نام تجارتی یا علامت یا علامت جمعی ، یا هر گونه استفاده از آن ها که عرفا باعث فریب عموم شود ، غیر قانونی تلقی می شود