(کُ) (اِمر.) غوزه خشخاش که از آن تریاک گیرند.

(اِ.) غذایی که از سرخ کردن سبزی‌ها، سیب زمینی با تخم مرغ تهیه می‌شود.

(اِ.) فاخته، آواز و صدای فاخته.

(اِ.) نوعی از پارچه ابریشمین زر - دوزی.

(ص.) دارای کوک به عنوان وسیله تنظیم مثل ماشین، ساعت، عروسک و...

(اِ.)
۱- محله، برزن.
۲- مجموعه‌ای از ساختمان‌های مسکونی واقع در یک نقطه معین: کوی دانشگاه.
۳- راه فراخ و گشاد، گذر.

(کَ) (اِ.)
۱- زمین وسیع و شوره زار.
۲- شیر ژیان.

(کَ) (اِ.)
۱- کنج و گوشه خانه.
۲- پیمانه.

(کَ وِ تَ) (مص م.) کوفتن، کوفتن غله یا چیز دیگر.

(کَ وِ تَ یا تِ) (ص مف.) غله کوفته شده.

(کَ) (اِ.) = کویشه. گویس. گویش. گویشه: ظرف دوغ و ماست.

(کَ) (اِ.) موی میان سر، کاکل.

(کَ) (اِ.) بیرون و اندرون دهان.

(کَ مَ دَ) (مص ل.) (عا.) حال مرغی است که می‌خواهد بچه بگذارد.

(کَ) [ معر. ] (اِ.) نک قپان.

(کَ پَ) (اِ.) آلونگ، خانه‌ای که از نی و حصیر ساخته باشند.

(کَ پَ رِ) (اِ.) (عا.) = کبره: چرکی که روی اشیاء بندد.

(کَ) [ فر. ] (اِ.)
۱- غشا یا پوشش یا ساختار دیگری که بافت یا اندامی را دربر - می‌گیرد.
۲- پوشش لعاب مانندی معمولاً از جنس پلی ساکارید که لایه‌ای محافظ به دور برخی باکتری‌ها می‌سازد، پوشینه. (فره).
۳- دارویی که دارای ...

(کَ پَ) (اِ.) (عا.) کفل، سرین.

(کِ یا کَ پَ نَ) (اِ.) جامه پشمینه‌ای که درویشان در زمستان پوشند.