(تَ) (اِ.) = کتک:
۱- چوبدستی، عصا.
۲- دسته هاون.
۳- چوب گازران.
۴- ضرب (مطلق) زدن (چه با چوب و چه غیر آن)، کتک.

(کَ ثَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بسیار از هر چیز.
۲- نام جویی در بهشت.

(اِ.) خانه‌ای که از علف و نی و چوب ساخته شود.

(اِ.) هر یک از مواردی که به طور طبیعی مثل پهن چهارپایان یا مصنوعی مثل انواع کود شیمیایی برای تقویت و رشد گیاه به طور مصنوعی به خاک اضافه می‌شود.

(دِ) [ فر. ] (اِ.) ساقط کردن حکومتی به طور ناگهانی از طریق نیروهای نظامی.

(کُ دَ رَ) (اِ.) نوعی از مرغابی.

(~.) [ ع. ] (اِ.) قاطر، فیل.

(کُ دَ) (ص.) کم عقل، کندفهم.

(دَ) [ په. ] (ص.) طفل، خردسال.

(دَ نِ) (ق.) مانند کودکان بودن مجازاً: غیرمنطقی، نامعقول.

(دَ کِ) (اِمر.) مدرسه‌ای که به تربیت کودکان (بین ۳ تا ۶ ساله) اختصاص دارد، مدرسه قبل از دبستان، پیش دبستانی.

(دَ) (اِ.) کودک بودن، زمان کودک بودن.

[ په. ] (ص.) نابینا.

(خا دَ) (مص.) (عا.) اشتباه کردن، بد فهمیدن.

(اِمر.) سراب، شوره زار.

(اِ.)
۱- جریان، بحبوحه.
۲- جریان هوا.

(اِ.) عمل خارج کردن جنین از رحم، سقط جنین.

(کُ تُ) [ انگ. ] (اِ.) نام تجاری دارویی که در پزشکی عمدتاً برای درمان بیماری‌های التهابی به کار می‌رود.

(دِ) (اِ.) جامه پشمین، گلیم، پلاس.

(کَ رَ) (اِ.) پیچ و شکن موی.