(~.) (ادات استفهام، ق. استفهام زمان)
۱- چه وقت ¿ چه زمان ¿: کی آمد، کی رفت.
۲- چگونه، چطور.

(ق. ادات استفهام، ضمیر استفهامی) که ¿ چه کس ¿

(پس)
۱- گاه به کلمه‌ای ملحق شود و قید سازد: پس پسکی.
۲- گاه به اسم ملحق گردد و صفت سازد. (به معنی دارنده و صاحب): آبکی.

(کَ) (اِ.) پادشاه بزرگ و قهار.

(کَ یا کِ) (ص.) پاک، خالص.

[ ع. ]
۱- (مص م.) داغ کردن.
۲- (اِ.) نشان سوختگی در پوست، داغ.

(بُ) [ انگ. ] (اِ.) مجموعه‌ای از کلیدهای نمایشگر حروف الفبا و نشانه‌های دیگر که بر روی یک صفحه قرار گرفته‌اند و به رایانه متصل می‌شوند؛ از این وسیله برای ورود اطلاعات به رایانه استفاده می‌شود، صفحه کلید. (فره).

(اِ.)
۱- بزرگ، سرور.
۲- پادشاه، حاکم.
۳- مرزبان، پهلوان.

(اِمر.) (عا.) شکوه و جلال.

(کَ خَ) (اِ.) نرمی، ملایمت.

(دِ) (ص.) رسوا، بدنام.

(اِ.) کاهلی، تنبلی.

(کَ) (اِ.)
۱- اندوه، ملالت.
۲- خفه کردن، خفگی.

(رَ) (ص مر.) پاک، پاکیزه، لطیف.

(زَ)(ص مر.)پادشاه بزرگ و عظیم الشأن.

(سَ) [ ع. کیاسه ] (اِمص.)
۱- زیرکی، تیزهوشی.
۲- دانایی، فراست.

(اِ.) گیاه، علف.

(ک یّ) [ ع. ] (ص.) پیمانه کننده، کیلی پیماینده.

(کَ) (اِ.) جِ کی ؛ پادشاهان.

(کُ) (اِ.) خیمه گردی که به یک ستون برپا باشد.