[ په. ] (اِ.) دین، مذهب، آیین.

(اِ.)
۱- پر مرغ (مطلقاً).
۲- پری که بر تیر نصب می‌کردند (خصوصاً) تیر چارکیش: تیر چهار پر.

(اِ.) جعبه، تیردان.

(اِ.) نوعی پارچه که از کتان بافند.

(اِ.)
۱- حرکتی در بازی شطرنج که باعث تهدید شاه شده و شاه ناگزیر به تغییر خانه خود می‌شود.
۲- کلمه‌ای برای راندن پرندگان.

(کِ) (اِ.) چرک‌های گوشه چشم.

(کِ یا کَ یْ) [ ع. ] (از ادات استفهام) چگونه ¿

(~.) (اِ.)
۱- شادی، مسرت.
۲- خوشی، لذت عمیق.
۳- خوش گذرانی، عیش. ؛ ~ کسی کوک بودن احساس نشاط و خوشی کردن.

(اِ.) وسیله‌ای کیسه مانند که در آن اشیاء را می‌گذارند و حمل می‌کنند و انواع مختلف دارد.

(کِ. کَ دَ) (مص ل.) لذُت بردن.

(کِ یا کَ یْ فَ) (اِ.) جزا، پاداش، مکافات نیکی و بدی.

(~. خا) (اِمر.) ادعانامه دادستان (مدعی العموم).

(~.) (ص.) جزایی.

(کِ یْ) (ص مر.) (عا.) شاد، مسرور.

(کِ یا کَ) (ص.)
۱- دارای شکل کیف.
۲- قابل گذاشتن در کیف.

(کِ یا کَ فِ یَّ) [ ع. کیفیه ] (مص جع.) صفت، چگونگی.

(ص.)
۱- خمیده، کج.
۲- آرزومند.

(کَ) [ ع. ] (اِ.) پیمانه. ج. اکیال.

(اِ)
۱- نمد.
۲- پوست بز.

(کَ لَ یا لِ) [ ع. کیله ] (اِ.)
۱- پیمانه.
۲- در فارسی پیمانه‌ای باشد که با آن غله و آرد و چیزهای دیگر را وزن کنند.