(گُ نِ) (اِمر.) پوستین.

(~.) (حامص.) بیماری جرب.

(گَ) (پس.) در ترکیب با بعضی واژه‌ها، معنای حاصل مصدری می‌دهد. مانند: دادگری.

(~.) (اِ.)
۱- پیمانه، کیل.
۲- جریب.

(گِ) (ص فا.) در حال گریستن، کسی که گریه می‌کند.

(گِ دَ) (مص م.) وادار به گریه کردن، به گریه انداختن.

(گَ) (اِمر.) بخشی از جامه که گردن را در برمی گیرد، یقه.

(~.) (ص فا.) مبتلا سازنده، دامن - گیر.

(~. شُ دَ) (مص ل.) دچار شدن، دامن گیر شدن.

(~.) (اِ.) جامه‌ای که دامن و آستین ندارد و بر روی قبا پوشند.

(گُ) (اِ.)
۱- بیغوله و زندان.
۲- خانه کوچک.

(گُ تَ) [ په. ] (مص ل.) در رفتن، به هزیمت شدن.

(گُ) (اِ.) گریختن، فرار کردن، رهایی.

(~. زَ دَ)(مص ل.)۱ - هنگام نوشتن یا سخن گفتن از مطلبی به مطلب دیگر پرداختن.
۲- فرار کردن.

(~.) (ق.) گریزنده، در حال فرار.

(گُ زَ یا زِ) (اِ.) قاچاق.

(~.) (ص مر.)
۱- فراری.
۲- بی دوام.

(گِ) [ انگ. ] (اِ.) روغن، چربی.

(گِ تَ) [ په. ] (مص ل.) گریه کردن.

(گِ سَ یا سَ) (اِ.)
۱- مکر، فریب.
۲- چاپلوسی.