(~.) (اِ.)
۱- ظرفی دهان گشاد برای کاشتن و عمل آوردن گل.
۲- چنین ظرفی با گل‌های داخل آن.
۳- ظرفی برای گذاشتن شاخه‌های گل در آن.

(~. دَ تِ) (اِمر.)
۱- دسته‌ای گل.
۲- مناره، مناره مساجد و معابد.

(~.) (حامص.) دوختن گل روی پارچه‌های رنگین.

(گُ لِ) [ انگ. ] (اِ.) دروازه بان در بازی‌هایی ک ه دارای دروازه‌است.

(گُ. رَ) (ص مر.) به رنگ گل، سرخ رنگ.

(~.)
۱- (ص فا.) گل افشان.
۲- (اِ.) پارچه‌ای که در آن گل‌های سرخ بافته باشند.
۳- نام آهنگی است در دستگاه شور در موسیقی.

(~.) (اِمر.)
۱- نام لحنی در موسیقی.
۲- جای گل بسیار.

(~.) (اِ.) هنر یا فن ساختن گل از پارچه، پلاستیک، کاغذ یا مواد دیگر.

(گَ لَ) (ص.) سیاه مست.

(گُ لِ) (اِ.) باغ گل، باغی که در آن گل -‌های گوناگون پرورش می‌دهند، گلشن.

(گُ. سَ) (اِمر.) گیاهی است که از اجتماع قارچ و جلبک بر روی سنگ‌ها بوجود می‌آید.

(~. شَ) (اِمر.) گلزار، گلستان.

(~. ش کَ یا کَّ) (اِمر.) معجونی از برگ گل سرخ و شکر یا قند که برای تقویت معده به کار می‌بردند.

(~. عِ) [ فا - ع. ] (ص مر.) زیباروی، خوش سیما.

(گِ غَ) (ص شغل.) = گل گر: بنا، گل کار.

(گُ غَ) (اِمر.) کُرک، پشم نرم.

(گُ غَ دِ) (اِمر.) پنبه زده شده و گلوله کرده.

(گُ) [ انگ. ] (اِ.) نوعی بازی شبیه به چوگان که در آن با چوبی سرکج به توپ ضربه می‌زنند تا وارد چاله‌ای بشود که در زمین تعبیه شده‌است.

(گُ) (ص مر.) گلگون، گلرنگ.

(~.) (اِمر.)
۱- گل انار.
۲- هر گل سرخ صد برگ.